ای پرنده تو باز خواهی گشت

مثل اندوه جاده تنها من

ناگزیر از گریز، اما من

*

کاش می شد که موج باشی تو

صخره ایی در کنار دریا من

یا که تو مثل ریشه ایی پنهان

چون درختی بزرگ، پیدا من

**

سهمی از رفتن و پریدن تو

سهمی از ماندن و تماشا من

عاقبت لا به لای یک قصه

می شوی شب، امیدِ فردا من

سرنوشت همیشه ی انسان

چار فصل است پس بیا با من

**

ای پرنده تو باز خواهی گشت

روزی از جاده های شب، تا من

می رسی تا که لانه ایی سازی

تکدرختی شکسته اما من

شعر ها و ترانه های آقای مانا مسافر...